Veldknaagdier · Apodemus sylvaticus
De bosmuis (Apodemus sylvaticus) leeft buiten: tuinen, moestuinen, bosranden. In de herfst dringt hij woningen binnen om te overwinteren en slaat hij voorraden op in zijn gangen.
In tegenstelling tot de huismuis graaft de bosmuis vertakte gangen van 50 tot 100 cm waarin hij zaden, noten en bloembollen opslaat. Hij eet zaailingen, wortelgroenten en bolgewassen en richt grote schade aan in moestuinen. In de herfst trekt hij in garages, kelders en zolders. Hij kan leptospirose overdragen via zijn urine.
Questions fréquentes
Hoe onderscheid ik een bosmuis van een huismuis?
De bosmuis is groter (8–10 cm lichaam) met grote, uitpuilende zwarte ogen, grote oren en een tweekleurige vacht — roodbruin op de rug, gebroken wit op de buik. Met zijn ontwikkelde achterpoten kan hij springen. De huismuis is kleiner, egaal grijsbruin, en leeft het hele jaar binnen.
Is de bosmuis gevaarlijk voor de gezondheid?
Ja. Zijn urine kan Leptospira interrogans bevatten, de bacterie die leptospirose veroorzaakt (koorts, geelzucht, nieraantasting). Het risico is klein maar reëel, vooral voor tuiniers zonder handschoenen en eigenaars van een besmette kelder. Erkende rodenticiden moeten voedselveilig worden ingezet.
Kan ik bosmuizen gewoon in mijn tuin laten?
In kleine aantallen is hun impact beperkt. Maar een ongecontroleerde populatie vernielt systematisch bollen, zaailingen en wortelgroenten. In de herfst koloniseren ze gebouwen. Preventieve behandeling vanaf september is aanbevolen voor moestuinen.
Problème de bosmuizen ?
Intervention sous 24h — résultat garanti.